Ut dondert en ut bliksemt en ut regent meters…..
Door: marleen
Blijf op de hoogte en volg Werner, Marleen, Dirk & Willem
03 November 2010 | Nederland, Amsterdam
Het dondert en het bliksemt en het regent meters bier,
Het wordt dus pompen of verzuipen da's de enige manier.
Om de juiste koers te varen met de wind in onze rug,
Geniet met volle teugen, zulke tijd komt nooit terug.
Zeg dat wel!! We hebben het dubbel en dwars meegemaakt en of het nu voorbij is, dat weten we nog steeds niet.
De eerste keer dat het donderde en bliksemde was bij Guus zijn optreden, wa waar ut schon, geweldig leuk, om Brabant in Curacao te horen. Met toch wel een beetje kriebels in de buik gingen we richting Mambo. De kids bleven bij Mies slapen en hij zou ze de day after ook nog naar school brengen, dus wat wilden we nog meer... Want tja... Guus geeft natuurlijk wel weer bepaalde herinneringen aan ons Brabant. Maar het was goed gegaan, we (lees ik) hebben het droog gehouden. We gingen met collega`s (ex...) en vrienden gezellig een avondje opstap. We hebben weer volop geproost op het leven , hebben we in de trein gezeten, zijn we in un te stille stad geweest, (nog geen) heimwee gehad, hebben we tot drie getelt (in hoeverre dat toen nog mogelijk was) en hebben we al onze angst weggegeven en er hoop voor terug gekregen ;(. Afijn, uiteindelijk weer geheel tevreden ons nestje ingedoken, en genoten van een geweldige avond met “onze” Guus.
En dan Tomas, die het hier heeft laten donderen en bliksemen, tjonge jonge.... we hebben het allemaal niet zo mee gekregen maar het is dus echt pompen of verzuipen geweest afgelopen nacht (en dat laatste gold voor maar liefst 3 mensen hier op Curacao, echt heel erg!!) Het is `s nachts rond een uur of een, het staartje van Tomas komt over Curacao. Het regent en het regent, ongelooflijk. We moesten toch maar s opstaan om te kijken hoe het binnen en buiten vergaat. Her en der worden wederom de handdoeken, de potten en pannen neer gezet, want we kennen zo onderhand onze plekjes wel vort. De stroom valt uit en gaan we over op de zaklamp die al paraat stond. Dus ook geen radio meer, waar we het nieuws kunnen volgen. Gelukkig heb ik net een nieuwe telefoon gekregen van minne goeie mens en daarop kunnen we gelukkig radio luisteren, waarop te horen is dat het Advent ziekenhuis onderwater is gelopen met 1 meter water als eindstand, en dat de patienten overgebracht werden naar een hotel. 1 reddingsmedewerker is toen om het leven gekomen. Een iemand zat in de auto te wachten op hulp en is uiteindelijk verdronken, ongelooflijk. We proberen weer wat te gaan slapen, en de jongens zeuren dat ze het warm hebben zonder airco. Ik dacht, jullie moesten eens weten hoe goed we hier liggen.... nog altijd warm en droog!! `s Morgens worden we wakker en het regent nog altijd, maar we zijn droog gebleven, en dat kon niet iedereen zeggen. We horen nog net optijd op de radio (ondertussen batterijen ingedaan) dat alle scholen gesloten zijn en dat iedereen maar zoveel mogelijk thuis moet blijven, en vooral niet de deur uit moet gaan. En daar houden we ons dan ook maar (`n bietje) aan. Maar dan kom je erachter dat je dus helemaal afgesloten bent van de buitenwereld, geen internet, en totaal geen telefoonverbinding. En je bent dan zo benieuwd hoe het met je “familie”, vrienden en (ex)collega`s is op Curacao. Zijn ze onder gelopen, was het pompen, kunnen we ze helpen met het een of ander, maar je komt helemaal niets aan de weet, en dat is echt niet fijn. In de middag worden we toch benieuwd na al het nieuws en gaan we wat ronden rijden, de ramptoeristen!! Gepakt en gezakt met fototoestel en camera rijden we richting Salina en Zuikertuintje...... en dan ongelooflijk wat we daar zien. Zandzakken voor de deur, auto`s die overal hangen en staan, boomstronken her en der, en de kolkende massa van water... En dan was dit nog maar het staartje van Tomas, en moet ik er niet aan denken wat er gaat gebeuren op Haiti.
Behoed je voor het ergste, wees zeer goed voorbereid
Hou het hoofd maar boven water
In dees turbulente tijd.
Straks gaat het gebeuren het is eens en dan nooit meer,
De hemel breekt pas open en dan gaat het hier tekeer.
't dondert en 't bliksemt en 't regent meters .......,
Het wordt dus pompen of verzuipen da`s de enige manier....
Wij gaan voor pompen en hopelijk voor iedereen hier, dat we met een gerust hartje naar bed kunnen en morgen weer droog op kunnen staan. Een ding is zeker, de school is morgen weer (regen) vrij, oftwel gesloten!! Dus op naar de warme chocomel en spelletjesdag, ook wel fijn ;)
Groetjessss, met nog altijd het hoofd boven water....
FILMPJE!!!!
Het wordt dus pompen of verzuipen da's de enige manier.
Om de juiste koers te varen met de wind in onze rug,
Geniet met volle teugen, zulke tijd komt nooit terug.
Zeg dat wel!! We hebben het dubbel en dwars meegemaakt en of het nu voorbij is, dat weten we nog steeds niet.
De eerste keer dat het donderde en bliksemde was bij Guus zijn optreden, wa waar ut schon, geweldig leuk, om Brabant in Curacao te horen. Met toch wel een beetje kriebels in de buik gingen we richting Mambo. De kids bleven bij Mies slapen en hij zou ze de day after ook nog naar school brengen, dus wat wilden we nog meer... Want tja... Guus geeft natuurlijk wel weer bepaalde herinneringen aan ons Brabant. Maar het was goed gegaan, we (lees ik) hebben het droog gehouden. We gingen met collega`s (ex...) en vrienden gezellig een avondje opstap. We hebben weer volop geproost op het leven , hebben we in de trein gezeten, zijn we in un te stille stad geweest, (nog geen) heimwee gehad, hebben we tot drie getelt (in hoeverre dat toen nog mogelijk was) en hebben we al onze angst weggegeven en er hoop voor terug gekregen ;(. Afijn, uiteindelijk weer geheel tevreden ons nestje ingedoken, en genoten van een geweldige avond met “onze” Guus.
En dan Tomas, die het hier heeft laten donderen en bliksemen, tjonge jonge.... we hebben het allemaal niet zo mee gekregen maar het is dus echt pompen of verzuipen geweest afgelopen nacht (en dat laatste gold voor maar liefst 3 mensen hier op Curacao, echt heel erg!!) Het is `s nachts rond een uur of een, het staartje van Tomas komt over Curacao. Het regent en het regent, ongelooflijk. We moesten toch maar s opstaan om te kijken hoe het binnen en buiten vergaat. Her en der worden wederom de handdoeken, de potten en pannen neer gezet, want we kennen zo onderhand onze plekjes wel vort. De stroom valt uit en gaan we over op de zaklamp die al paraat stond. Dus ook geen radio meer, waar we het nieuws kunnen volgen. Gelukkig heb ik net een nieuwe telefoon gekregen van minne goeie mens en daarop kunnen we gelukkig radio luisteren, waarop te horen is dat het Advent ziekenhuis onderwater is gelopen met 1 meter water als eindstand, en dat de patienten overgebracht werden naar een hotel. 1 reddingsmedewerker is toen om het leven gekomen. Een iemand zat in de auto te wachten op hulp en is uiteindelijk verdronken, ongelooflijk. We proberen weer wat te gaan slapen, en de jongens zeuren dat ze het warm hebben zonder airco. Ik dacht, jullie moesten eens weten hoe goed we hier liggen.... nog altijd warm en droog!! `s Morgens worden we wakker en het regent nog altijd, maar we zijn droog gebleven, en dat kon niet iedereen zeggen. We horen nog net optijd op de radio (ondertussen batterijen ingedaan) dat alle scholen gesloten zijn en dat iedereen maar zoveel mogelijk thuis moet blijven, en vooral niet de deur uit moet gaan. En daar houden we ons dan ook maar (`n bietje) aan. Maar dan kom je erachter dat je dus helemaal afgesloten bent van de buitenwereld, geen internet, en totaal geen telefoonverbinding. En je bent dan zo benieuwd hoe het met je “familie”, vrienden en (ex)collega`s is op Curacao. Zijn ze onder gelopen, was het pompen, kunnen we ze helpen met het een of ander, maar je komt helemaal niets aan de weet, en dat is echt niet fijn. In de middag worden we toch benieuwd na al het nieuws en gaan we wat ronden rijden, de ramptoeristen!! Gepakt en gezakt met fototoestel en camera rijden we richting Salina en Zuikertuintje...... en dan ongelooflijk wat we daar zien. Zandzakken voor de deur, auto`s die overal hangen en staan, boomstronken her en der, en de kolkende massa van water... En dan was dit nog maar het staartje van Tomas, en moet ik er niet aan denken wat er gaat gebeuren op Haiti.
Behoed je voor het ergste, wees zeer goed voorbereid
Hou het hoofd maar boven water
In dees turbulente tijd.
Straks gaat het gebeuren het is eens en dan nooit meer,
De hemel breekt pas open en dan gaat het hier tekeer.
't dondert en 't bliksemt en 't regent meters .......,
Het wordt dus pompen of verzuipen da`s de enige manier....
Wij gaan voor pompen en hopelijk voor iedereen hier, dat we met een gerust hartje naar bed kunnen en morgen weer droog op kunnen staan. Een ding is zeker, de school is morgen weer (regen) vrij, oftwel gesloten!! Dus op naar de warme chocomel en spelletjesdag, ook wel fijn ;)
Groetjessss, met nog altijd het hoofd boven water....
FILMPJE!!!!
-
03 November 2010 - 07:57
Robin En Janine:
Mijn hemel, wat een ellende, dat is toch wel heftig op jullie zelfstandige eiland. Gelukkig ging het bij jullie huis wel goed. En tja, die Guus, geweldig, die mag hier ook wel een keer naar toe komen, alleen die meters bier zijn hier wel wat duur.
Succes daar en tot snel skypes, moeten echt weer eens even "echt" kletsen. -
03 November 2010 - 09:04
Lientje:
godsamme zeg,had gisteren op tv gezien dat het goed mis was daar,en wat was ik blij toen ik net mn pctje aanzette en dit bericht las,het was behoorlijk heftig zo te lezen,ben blij dat het bij jullie goed gegaan is,wel weer een superverhaal zeg,jij had echt schrijfster moeten worden,telkens ist weer slikken als ik je verhaaltjes lees,echt geweldig!!We skypen snel weer om bij te kletsen,was keigezellig vd week,dikke kussss van ons!!! -
03 November 2010 - 12:21
Janine:
Zie dat 'munne mins'(Genneps, is dan net wel weer Limburg ;-)) ook al gereageerd heeft. Ben blij iets van jullie te 'horen', Robin las gisteren het nieuws voor van curacao, ben dan toch blij dat jullie droge voeten hebben gehouden. Arme mensen die het niet kunnen navertellen, afschuwelijk...Hou het droog Leentje en vi snakkers aan de skype. Kyss og klem fra Norge -
08 November 2010 - 15:13
Mandy:
Ik moet wel zeggen dat jullie Werner beter kan zingen dan gij! Leuk filmpje. Jullie hebben het gezellig gehad me onze Guus, en da moet ok!
Van de plensbui ben ik onder de indruk. Tjemig, wa veul watter. Had het gehoord op het nieuws en moest meteen aan jullie denken. Ik ben blij dat jullie het droog hebben gehouden. Hoop dat het zo blijft voorlopig. (Anders kun de nie op kraamvisite kommen en da zou ik wel seund vijne. Hij groeit namelijk als kool!)
Tot heel snel!
Lieve groet,
Mandy en de mannen -
10 November 2010 - 08:45
Natascha:
Die regen komt niet van orkaan Thomas maar gewoon van al die brabanders die op curacao wonen en die tranen met tuiten gehuild hebben tijdens het optreden van Guus. Nee.....da's maar een grapje....ik ben blij dat het jullie "voor"deurtje nu eens een keer voorbij gaat. Kun je fijn binnen spelletjes doen met de kindertjes net als ik hier doe en tekenen en kleuren, anders verleer je dat dadelijk nog.
Heel veel groetjes en een dikke knuffel van Natascha.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
