De Maasjes op weg naar Curacao
Door: marleen
Blijf op de hoogte en volg Werner, Marleen, Dirk & Willem
08 Juli 2009 | Nederland, Deurne
een raar gevoel
.... nu net heb ik voor het eerst een heel raar gevoel in mijn buik.
We hebben besloten om ons huisje te gaan verkopen, en daarmee dus ook een andere grote stap genomen!!! En gaat het grote avontuur beginnen.
Dirk kan niet slapen en vraagt wat deze meneer komt doen. Ik vertel hem dat we ons huisje gaan verkopen en naar een lekker warm land gaan, waar we weer een ander huisje krijgen.
"maar ik kan dit huisje niet missen, hier is het zo fijn, ik wil zo graag dicht bij opa en oma blijven wonen, en het pleintje dan???" "En als we terug komen, kom ik dan in dit huisje weer terug??"
Ik ga even bij ons ventje liggen, want daar boven in dat bolleke draait het nu op volle toeren, en bij mij ook!!! (help, denk ik)
Ik probeer hem weer op positieve gedachten te brengen, en hij slaapt binnen 5 min. (zou hij over zon, zee en strand dromen??)
Willem vraagt zich alleen maar af,of we op een dinsdag terug komen van Curacao, want dan kan hij weer met zijn grote vriend afspreken (dit kan nl. alleen maar op dinsdag met dat manneke) Ook dat kan ik hem niet beloven!!!
En dan krijg ik zo`n raar gevoel in mijn buik. Dit is dan waar we zolang naar uit hebben gekeken, en nu steeds dichterbij gaat komen.
Misschien is het zo hier, misschien duurt het nog heel lang. En voor beide valt iets te zeggen. We houden jullie op de hoogte!
…. en dan wordt er gebeld (deel 2)
(Ik heb beloofd aan iemand om leuke en grappige verhaaltjes te gaan schrijven, maar of dat deze keer ook gaat lukken, betwijfel ik. Ik doe mijn best, diegene die een grapje vindt mag het zeggen….)
Ik ben op het werk om samen met collegaatje-lief een training in elkaar te zetten.
We zitten lekker buiten met een capuccino, en kletsen over onze toekomst-en.
Als het dan tegen de middag loopt, wordt ik gebeld door Werner.
Hoe het met me gaat en hoe laat ik thuis ben. “ Uhhh ja…. vertel maar gewoon wat er aan de hand is”, zeg ik.
Twee keer goed nieuws, ik ben aangenomen in het SEHOS in Curacao op de afdeling SpoedEisendeHulp. Dat is Waaaauuuuuw. En dan het 2e goede nieuws, we hebben ons huis verkocht. Dat is Sllliiiikkkkk!!!!!
Collegaatje-lief krijgt alles mee, en kunnen verder geen woord meer uitbrengen.
Tja, en dan nu….. ik vertel het nog “even” tegen de rest van de crew op het werk, en samen lopen we het ziekenhuis uit met, een dikke traan over de wang.
Ik kom thuis, en we moeten allebei lachen!! “Raar he??”
Ondertussen zijn Dirk en Willem thuis en het leventje draait “gewoon even door”.
“Mag ik zwemmen, smeer me even in, mag ik een ijsje…, en oja we moeten ook nog eten” Tuurlijk-tuurlijk jongens!!!
Ondertussen krijgen we visite, moet ik met de jongens naar de kapper, wil Willem 4-op-een-rij doen met mij, maar ik kom niet verder als 2-op-een-rij en hij heeft het zoveelste potje alweer gewonnen. Ik kan niet normaal nadenken.
Ik zet koffie, maak eten, en ondertussen zijn opa en oma ook al op de hoogte, en is het eerste afscheid al begonnen. En ik denk…. hoe hebben wij ooit kunnen bedenken dat dit leuk moet zijn!!!
`s Avonds kan ik het niet meer houden en doe ik 2 sms-jes weg, met de vraag of ze `s avonds komen borrelen bij de maasjes. De eerste heeft het gelijk door en heb ik al aan de telefoon, is nie blij maar wil toch wel efkes komen. De tweede heeft het niet helemaal in de gaten en houdt de borrel nog wel te goed. Ook geen probleem hoor…..
Uiteindelijk wordt er geborreld met nog meer liefhebbende mensen, en wordt er gelachen als een boer met kiespijn!
We zijn ondertussen een week verder, en het idee begint een beetje te wennen, dat het einde inzicht begint te komen.
Onze hersens draaien op volle toeren 24/7 (is wel al heel lang geleden dat die nog iets deden trouwens) (alweer een grapje) en hebben maar een schriftje aangelegd om het hoog nodige (en ook onnodige) op te schrijven om zo ons hoofd een beetje rustig te houden.
Dirk vraagt of hij het aan de juf mag vertellen, want ook hij vindt het rete spannend.
Hij neemt de landkaart mee naar school vertelt, dat hij een huis heeft met een zwembad in de tuin, en als hij de deur open doet, loopt hij zo op het strand waar hij kan zwemmen met dolfijnen. Alle kindjes hangen met de mond open, en willen allemaal mee met Dirk. Poeh….. wat een fantasie kunnen kinderen hebben. Maar hij vertelt natuurlijk niet dat hij ook gewoon naar school moet en heel vroeg op moet staan.Samen met Willem fiets ik door een straat waar wel 5 borden in de tuin staan die ook allemaal te koop staan. “ Gaan deze mensen allemaal mee naar Curacao, mama?”
Heerlijk….. kindertjes-gedachten!!!
Volgende keer gaan we over op www.demaasjes.waarbenjij.nu waar je ons een hele lange tijd in de gaten kunt gaan houden…..
-
14 Juli 2009 - 11:29
Collegaatje-lief:
Mooi verhaal; ik hoop dat je er nog heel veel gaat schrijven om te weten hoe het jullie vergaat.
Ennuh; die dikke traan rolde er alweer.... -
14 Juli 2009 - 21:53
Lientje:
ben er stil van,toch supergefeliciteerd,wat spannend.....prachtig verhaal,denk vaak aan jullie,leuke site,hier zal ik zeker dikwijls op kijken hoe het verder gaat,geweldig!!liefs mijxxx -
21 Augustus 2009 - 14:15
Opa Theo:
Dingen die ik ,,slechter,, kan missen als vissen;
Tis zo maar ,n gedachte die bij me opkwam om ook maar eens wat tikken op jullie site.
Want laats op onze campertrip mi de mennekes in heusden waren we met Dirk en Willem aan het vissen en toen vroeg ik zo maar eens aan Dirk ...nou hoe moet dat nu straks met Opa en Oma als jullie in curacao zijn
hij zat ,n beetje te na te denken en zij toen ....tja die dingen gebeuren nou eenmaal...
Zo zit ik dus ook wel meer als een beetje na te denken over die gewone
,,alledaagse momenten,,
En ik moet eerlijk zeggen dat ik de oplossing nog niet heb gevonden
Tis mer goe dé di gin pepier is anders ware d,r al natte plekke op te veine
Dus die anderhalve maand die we nog hebbe
zalle mer goe gebruike
En zoals Dirk en Willem s,avonds in de camper zegde...
,,Opa gaat nog eens echt poppekast spelen,,
Wordt vervolg..
-
04 Oktober 2010 - 23:56
Werner, Marleen, Dirk & Willem Maas:
Tja, tis idd mooi nieuws van jullie . Ik kan er ook nog niet helemaal aan wennen. We zullen de komende weken maar regelmatig borrelen en toeleven naar het moment dat het werkelijkheid wordt. We willen op fantastische wijze afscheid van jullie nemen en laten we een nog groter feest geven als jullie weer terug zijn . Ik zal jullie heel erg missen .
Alvast succes (da witte ge wel).
Liefs Stef x.
Super knap, vind t een hele opgave, maar je krijgt er ook wel iets voor terug!!!
HALLOOOOOOO CHILLEN OP DE ANTILLEN!!!!
Tis toch weer een grappig verhaal geworden !
Blijft lachen, die sufferd die ut nie helemaal snapte... Gelukkig werd die borrel dan door de andere helft nog efkes ingehaald
En ja....de voorbereidingen voor dat skon fisjenie zijn in volle gang!!
Pfffff......
wat een skon verhaal hedde er wir van gemakt!
ik zal er zijn voor mijn lieve zusje, wat zal ze haar vriendinneke toch missen!!!!
wat een uitdaging marleen!!
Ik wens jullie veel geluk!!
Groetjes Peggy
Ach Leentje en Werner toch, wij vinden het nou toch ook wel heel spannend .....het lijkt zo heel anders als bij ons. Maar wat geweldig, en het huis ook nog verkocht SUPER ! Proficiat hoor, en laat het maar allemaal gebeuren, en laat de tranen maar gewoon stromen, die komen toch op de raarste momenten . Jullie bij plus 37 , wij bij -27 , verschil moet er zijn, toch? Wij volgen jullie.....kus uit Noorwegen, Robin en Janine
he swa weet dat ze het daar wel rustig aan doen? lekker poko poko. dont worry be happy....
een mooiere zonsondergang kun je je niet wensen dan op de bovenwindse eilanden
Ha Marleen,
Wat lees ik (geweldig verhaaltje trouwens) dan gaat het nu toch echt gebeuren. Als de achtergrond jullie achtertuin is, ben ik ook helemaal niet jaloers . Alle gekheid op een stokje ik ben keilblij voor jullie, helemaal te gek. Ik hoop je van te voren nog wel even te zien. In iedere geval heel veel succes met de voorbereidingen (wanneer gaan jullie trouwens?)
Groetjes uit het verre Aarle
In niemandsland zit je tussen twee landen in,
een omschakeling in mijn denken en doen,
kijken naar wat je nog kan en bedenken wat je gaat doen.
In niemandsland zit je tussen twee landen in,
dat nieuwe land nog vreemd en onbekend,
dat land ga je in en je weet dat went.
In niemandsland zit je tussen twee landen in,
een omschakeling in denken en doen.
Naar Curacao ben je onderweg,
dat gaat stap voor stap en niet in één keer,
je gedachten tollen regelmatig heen en weer.
Naar Curacao ben je onderweg.
Naar dat nieuwe land ben je onderweg,
dat gaat stap voor stap en niet in één keer.
Je weet ook in het nieuwe land ben je niet alleen,
daar zijn ook mensen om me heen,
mensen die je nemen zoals je bent.
Je weet in het nieuwe land ben je niet alleen.
Je drie mannen die van je houden,
waar je samen iets nieuws op gaat bouwen.
Je weet in Curacao ben je niet alleen,
onze vriendschap blijft en zulke geweldige mensen krijgen ook nieuwe leuke mensen om hun heen......
Pedro, Moos & Heidi
-
05 Oktober 2010 - 00:06
Werner, Marleen, Dirk & Willem Maas:
Sjees wat een avontuur!! dat word dus niet ehv culinair? maar lekker witte stranden en blauwe zee en palmboompjes?!
Jezus Marleen! weg uit ons koude kikkerlandje en daar zegt ze dan zondag gewoon helemaal nix over
ff serieus, heel veel geluk als het zover is...en daar hebben ze ook hyve hoor!
groetjes Marion
Hey Marleen,
ik moet er zelf niet aan DENKEN!!! Krijg al helemaal kriebels als ik je verhaaltje lees.
Maar voor jullie heel veel plezier, succes, leuke banen en een lekker kneuterig, gezellig (t)huisje. Het wordt vast en zeker genieten met een hoofdletter G.....
grtjs Lucie
Tjee Marleen!!! Wat lees ik nu!
Wat een grote stap, maar wat geweldig ook!
Wat gaan jullie doen daar????
Super dat jullie zo'n kans aangrijpen, je moet genieten van het leven!!!
LIefs Sjakkie
hey wat lees ik nu??heb je geprobeerd te bellen maar helaas pindakaas,dus de knoop is door,superspannend allemaal,en zeker voor de jongens,wat zal er allemaal in die bollekes omgaan,(en in die van jullie.....)lees je bericht en heb in mn ogen,we zien mekaar wel niet zo heel erg vaak,maar wat zullen we jullie missen!!dikke kusssssssss van ons voor jullie 4tjes!!!
Poeh marleentje wat een blogje zeg
Wij hadden er natuurlijk al iets van gehoord maar idd. nu word het echt echt.
Maar jullie gaan zeker daar ook genieten en ook die mannen van jullie
liefs Chantalle
Tja....na het lezen van je verhaaltje nog maar 's een keertje wat traantjes weggedept en hopen dat dat "nare" gevoel ook bij mij wat beter word...
Ik kan je echt nog niet missen!!!
Chan
Hoi Marleen
Oh wat lees ik nu!Krijg er kippenvel van wat ik lees.Echt spannend allemaal maar wel helemaal geweldig Curacao.Ik lees het allemaal wel hoe het verder zal gaan.
alles komt zeker goed.
heel veel succes en groetjes van mij
Och vrouwke toch, tis ok allemol veul...
Je wilt dit al zo lang en zo graag, maar het is tegelijkertijd nie niks!
Dirk zei vrijdag nog dat jullie een jaar op vakantie gingen.......
Ik vind het kei stoer, mega respect voor jullie beslissing, maar ga de Maasjes wél missen.......
Ha Marleen, wat herkenbaar, en dan nog twee mannekes erbij....poeh. Succes met al jullie voorbereidingen.Dikke kus uit Noorwegen, Robin en Janine
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
