`n karig leven....
Door: marleen
Blijf op de hoogte en volg Werner, Marleen, Dirk & Willem
03 Oktober 2009 | Nederland, Deurne
Ik lig lekker “te bed”, nou ja te bed? Op een matras op de grond en ik denk: “wat een karig leven zo….”. We hebben geen kledingkasten meer, overal hoopjes kleren op de grond, koffers her en der. Nog wat voetbalschoenen, - tassen, - kleren, laarzen en nog wat winterspul. We drogen ons af met nog hele oude handdoeken die ik nog ergens bewaard heb, geen speelgoed meer op de slaapkamertjes.
Beneden leven we tussen de dozen, plastic rollen (wel weer leuk voor de jongens die noppe-folie), nog precies 4 stoeltjes, en `n bankje wat ik ge-orven heb van mijn collega`s. In de keuken hebben we nog van die oude plastic bordjes toen ons jongens nog klein waren, de plastic bekertjes en een hapjespan. De koelkast en de diepvries zijn bijna leeg gegeten, en zo ook de pakken macaroni, potjes groenten en blikken tomatensoep die nog achter in de kast stonden. (jeetje wat kan een mens hamsteren zeg!).
En toen dacht ik….. wat kun je toch een goed leven hebben, met een “karig” leven (of is het voor ons een arig-leven?) Wat heb je nou eigenlijk nodig?
We liggen lekker warm en zacht, we hebben kleren genoeg ondanks dat meer als de helft al is ingepakt. De jongens vermaken zich met wat zich voordoet, dozen en noppe-folie, buiten spelen en je hoort ze niet meer. We kunnen nog steeds eten en drinken, alleen niet meer uit ons “zondags-servies”, maar het smaakt toch wel. We drinken de koffie uit de plastic bekertjes, nog nooit zo lekker geweest!! Ik dacht…. Er zouden nog veel mensen blij zijn met ons aarig-kaarig leven.
Ondertussen is de container geladen. De verhuizers hadden nog nooit zo snel een huis leeggehaald. Tja…. Wat wil je ook met zulke stoere sterke goed ruikende mannen op de vroege ochtend!! En wat dacht je van die goedbehaarde sjouwerd die al dagen eerder bij ons is komen helpen.
Mijn lieftallige Assepoe(t)sters, maar liefst 8 uit een heel mooi sprookje getrokken, hebben gepoetst, geschrobt, gesopt, gezeemd, gezogen, geborsteld met koffie en overheerlijke zelf gehaalde kokoskoek, gevulde speculaas, stophoest, chocolaa (en dan spelen in je mond met koffie…) en nie te vergeten de zakdoekjes!!
Maar die waren niet nodig (…) want het was kei gezellig!! Ik kon alvast wennen aan de tornado`s, want het ging als een razende te keer. Super….. want gisteren stond er op mijn voorhoofd “ instortingsgevaar” . Jeetje… wat hebben we het een paar dagen zwaar gehad. Mopperen, moe, niet meer na kunnen denken, wat moet naar de Kokmeeuw, wat moet naar de zolder, wat moet mee naar Curacao. “Stik er maar in…. En ik zie het wel als ik ginds ben”, dacht ik.
De deur van ons huis is gesloten en daarmee ook voor ons weer een gedeelje afgesloten, wat een hele hoop rust met zich mee brengt. Op naar het volgende aarige-kaarige leven!! En dat gaat ook niet over 1-nacht ijs, dat ik kan ik jullie nu alvast vertellen…. Nee, dat doe ik na vanavond.
-
04 Oktober 2009 - 08:15
Johan En Angeline:
Wij wensen jullie veel plezier, geluk en gezondheid toe en blijven via de reisverslagen jullie avontuur volgen, groetjes -
04 Oktober 2009 - 16:10
Rene En Helmie:
Werner, Marleen, Willem en Dirk wij wensen jullie een goeie reis en een heel mooi avontuurlijk leven in Curacao!! groetjes van ons uit Helenaveen. -
05 Oktober 2009 - 17:00
Anita Otten:
Ha familie Maas,
Ik wens jullie heeeeel veeeeeeel succes in het heerlijke zonovergoten Curacao. En als ik de foto's zo bekijk met een heerlijk zwembadje achter in de tuin, zullen jullie je zeker niet vervelen. Marleen ik ga jullie zeker volgen. Ik heb geen uitgebreid afscheid gedaan, dat voelt vaak zo definitief. Ik hoop jou/jullie zeker nog een keer te zien. en we mailen.......
Groetjes Anita -
04 Oktober 2010 - 23:37
Werner, Marleen, Dirk & Willem Maas:
Ha Leentje, wat waren we er graag bijgeweest gisteravond , maarja wij moesten ook zonodig zo'n arig leven opzoeken . En zo is het maar net...een dak boven je hoofd en warmte is al zoveel luxe! Ik hoop dat we jullie nog ff kunnen contacten op de kokmeeuw (hebbben al gezocht op jullie pa en ma's naam in skype maar nog niks gevonden..) en anders tijd zat om bij te kletsen als jullie eindelijk gesettled zijn op dat mooie warme eiland toch ? Dikke kus voor alle maas-mannen en voor jouw Liefs Robin en Janine
Hey Marleentje,
Ik hoop dat je doorgaat met die leuke verhalen te vertellen, want dat heb ik zo stiekum toch maar mooi bijgehouden...hihi...enne dat jullie dat arige/karige leventje maar mooi gaan beginnen zou ik zeggen. Toen ik net in Hoogeloon kwam wonen had ik ook niet veel in handen, maar wat kun je gelukkig zijn met het weinige wat je hebt; nl. diegene die je lief zijn/hebt!!!
Wijze woorden nog in deze nacht...
Meisje, doe de groeten aan jouw mennekes en wij wensen jullie heeeeeel veeeel warmte/leuke herinneringen/succes/plezier toe in Curacao!!
Liefs, Julitte
We hebben ook niet veel nodig, daar wordt ik me steeds meer bewust van. Op een gegeven moment ben je alles wat je in jaren hebt gehamsterd (en daar zit zoveel onzinnige onzin bij) helemaal beu. Hup die bezem erdoor! Dat heeft niet alleen effect op je huis en leven, maar ook in je hoofd.
Dus ik rommel wa aan en gooi steeds meer weg. Maar het blijft rommelen omdat je wel in dat huis woont en de dagelijkse dingen ook gewoon door moeten gaan.
Als je verhuisd en dat deed ik eerst elke twee jaar, gooi je vanzelf elke keer wat weg en is de bult gedoe stukken minder.
Als je alles in één container moet stoppen en daarna een poosje zonder alles moet leven, is die bezem nóg véél groter!
En wat blijft er dan over.....
Je man, kinderen, een warme deken en proosten met plastic. Alle liefde van familie en vrienden neem je mee in je hart, want juist nu spreekt iedereen dingen naar elkaar uit die je normaal niet zegt, maar wel voelt. En juist dat je dit soort dingen uitspreekt voelt en doet zó goed!
Proosten uit plastic, wat heb je nog meer nodig.....
Enorm veel respect
Hou van je,
Heidi
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
