turbulentie
Door: marleen
Blijf op de hoogte en volg Werner, Marleen, Dirk & Willem
31 Juli 2009 | Nederland, Deurne
Nee….. geen turbulentie van het vliegtuig, mochten jullie al denken dat wij met de stille trom vertrokken waren. Maar turbulentie in ons bolleke, en niet te zuinig. Ik ben nog nooit zo ziek geweest na zo`n “vlucht”.
Vorig verhaaltje had ik jullie dus verteld dat we ons huis hadden verkocht, en ondertussen ook de koopakte hebben getekend. Maar niets is minder waar, de koop is niet door gegaan!!! Dus vandaar turbulentie is ons bolleke…..
Dinsdags ben ik op het werk en Werner belt mij, wederom, en ik hoor gelijk aan zijn stem dat er iets niet goed is. (tja, na elkaar 14 jaar te kennen) Hij heeft net de makelaar aan de lijn gehad en die heeft het “geweldige” nieuws medegedeeld.
En deze is keer is het niet WWAAAAUUUWWW of SSSLIKKKK, maar is het K*******.
Vol ongeloof bel ik `m nog een paar keer terug, en kan ik niets anders dan `n beetje huilen. De uroloog vraagt of ik plots verkouden ben geworden. “Uhhh, nee… deze “verkoudheid” heeft een andere reden” .Dan moet ik ook nog over werken, maar ik wil maar 1 ding, en dat is naar huis.
Zo, en daar staan we dan. En nu?? Werner heeft zijn baan op gezegd, ik heb "sub-betikkel" aangevraagd, de jongens worden 19 oktober op school in Curacao verwacht. Ik moet me 1 november melden bij P&O in het SEHOS, Werner heeft 3 projecten liggen waar hij aan de gang kan. Oftewel…. We hadden al heel veel geregeld, maar nog net geen tickets geboekt voor 6 oktober.
Werkelijk, zo hoog als we op de toren stonden, zo hard werden we er weer vanaf gegooid. Ook de kopers waren er helemaal stuk van. We hadden nog net geen koffietafel besteld voor ons 4-en, maar zo voelde het wel. Gelukkig konden we dat gevoel met hen delen.
Afijn…. na heel veel praten, na zoeken, navragen, napluizen, na-borrelen hebben we dan toch een goede oplossing kunnen vinden. Gelukkig. En kunnen we de reis toch weer oppakken van waar we gebleven waren, maar dat gevoel moet wel weer een beetje naar boven komen, want oh… wat zijn we waakzaam. Zoiets wil je echt niet nog een keer mee maken. Onze Dirk valt vaak, maar wij hoeven niet meer perse zo op onze bek te vallen……
Ondertussen hebben we echt kei veel steun gehad van zoveel lieve mensen. Kaartjes, sms-jes, krabbels, onbetaalde aangestookte kaarsjes in ut kappelleke, zelfs in Noorwegen zijn er kaarsjes aangestookt, rooie ranja (maar dan echte, met zo`n geel dopje!!) telefoontjes, bluumkes tot tapas aantoe. Echt niet te geloven. De een met proficiat, de ander met succes, maar uiteindelijk is het allemaal kei en kei goed bedoeld. “Kenne oknie alles bijhouwe…”
Hopelijk verloopt onze vlucht op (waarschijnlijk) 6 oktober met iets minder turbulentie. En is ook de landing een beetje zachtaardiger. Verder hebben Werner en ik zojuist een nieuw contract afgesloten voor onszelf, met alleen maar positiviteit erin beschreven, voor onbepaalde tijd….. (of zal ik er voor de zekerheid maar een bepaalde tijd van maken)
Volgende keer: “ik ga op reis en ik neem mee….”
Liefs De Maasjes
Vorig verhaaltje had ik jullie dus verteld dat we ons huis hadden verkocht, en ondertussen ook de koopakte hebben getekend. Maar niets is minder waar, de koop is niet door gegaan!!! Dus vandaar turbulentie is ons bolleke…..
Dinsdags ben ik op het werk en Werner belt mij, wederom, en ik hoor gelijk aan zijn stem dat er iets niet goed is. (tja, na elkaar 14 jaar te kennen) Hij heeft net de makelaar aan de lijn gehad en die heeft het “geweldige” nieuws medegedeeld.
En deze is keer is het niet WWAAAAUUUWWW of SSSLIKKKK, maar is het K*******.
Vol ongeloof bel ik `m nog een paar keer terug, en kan ik niets anders dan `n beetje huilen. De uroloog vraagt of ik plots verkouden ben geworden. “Uhhh, nee… deze “verkoudheid” heeft een andere reden” .Dan moet ik ook nog over werken, maar ik wil maar 1 ding, en dat is naar huis.
Zo, en daar staan we dan. En nu?? Werner heeft zijn baan op gezegd, ik heb "sub-betikkel" aangevraagd, de jongens worden 19 oktober op school in Curacao verwacht. Ik moet me 1 november melden bij P&O in het SEHOS, Werner heeft 3 projecten liggen waar hij aan de gang kan. Oftewel…. We hadden al heel veel geregeld, maar nog net geen tickets geboekt voor 6 oktober.
Werkelijk, zo hoog als we op de toren stonden, zo hard werden we er weer vanaf gegooid. Ook de kopers waren er helemaal stuk van. We hadden nog net geen koffietafel besteld voor ons 4-en, maar zo voelde het wel. Gelukkig konden we dat gevoel met hen delen.
Afijn…. na heel veel praten, na zoeken, navragen, napluizen, na-borrelen hebben we dan toch een goede oplossing kunnen vinden. Gelukkig. En kunnen we de reis toch weer oppakken van waar we gebleven waren, maar dat gevoel moet wel weer een beetje naar boven komen, want oh… wat zijn we waakzaam. Zoiets wil je echt niet nog een keer mee maken. Onze Dirk valt vaak, maar wij hoeven niet meer perse zo op onze bek te vallen……
Ondertussen hebben we echt kei veel steun gehad van zoveel lieve mensen. Kaartjes, sms-jes, krabbels, onbetaalde aangestookte kaarsjes in ut kappelleke, zelfs in Noorwegen zijn er kaarsjes aangestookt, rooie ranja (maar dan echte, met zo`n geel dopje!!) telefoontjes, bluumkes tot tapas aantoe. Echt niet te geloven. De een met proficiat, de ander met succes, maar uiteindelijk is het allemaal kei en kei goed bedoeld. “Kenne oknie alles bijhouwe…”
Hopelijk verloopt onze vlucht op (waarschijnlijk) 6 oktober met iets minder turbulentie. En is ook de landing een beetje zachtaardiger. Verder hebben Werner en ik zojuist een nieuw contract afgesloten voor onszelf, met alleen maar positiviteit erin beschreven, voor onbepaalde tijd….. (of zal ik er voor de zekerheid maar een bepaalde tijd van maken)
Volgende keer: “ik ga op reis en ik neem mee….”
Liefs De Maasjes
-
04 Oktober 2010 - 23:51
Werner, Marleen, Dirk & Willem Maas:
Ooh marleen toch.. Wat een verhaal (alwéér!) Het zal spannend blijven totdat jullie in het vliegtuig zitten en van dat geregel af zijn.. Maar voor ons blijft het spannend totdat jullie weer terug zijn..
Wat een verhaal zeg wat zullen jullie blij zijn als jullie er eenmaal zijn.
Het is jullie gegund!!
Maar wat kun jij schrijven zeg daar moet je iets mee doen, geweldig om te lezen.
Ik heb weer met plezier gelezen.
Gelukkig komt alles altijd weer goed, maar spannend blijft het wel!
Ik zeg mar zo.....
Alles komt goed......
Waar een wens is, is een weg, en jullie hebben die nu toch weer gevonden....
Dus écht waar......
Alles komt goed.....
Heidi & Don Pedro
Hey Marleen,
Ik heb je verhaaltjes even gelezen....alhoewel even....
Spannend zeg allemaal, wat zullen jullie blij zijn wanneer alles echt rond is en jullie in het vliegtuig zitten.
Veel succes ermee
Groetjes Monique
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
